Zasady postepowania ze zwłokami osób zmarłych na choroby zakaźne

Zasady postępowania ze zwłokami osób zmarłych na choroby zakaźne są inne niż w przypadku pozostałych osób. Ciało zmarłego m.in. cholerę, trąd, wściekliznę, wirusowe gorączki krwotoczne powinno być natychmiast po stwierdzeniu zgonu usunięte z mieszkania i pochowane na najbliższym cmentarzu w ciągu 24 godzin.

Mówiąc o epidemii wirusa ebola, eksperci często wskazują, że jest ona trudna od opanowania m.in. ze względu na poziom higieny oraz zwyczaje pogrzebowe panujące w krajach, w których wirus zbiera największe żniwo. Ciała zmarłych są tam dotykane przez ich bliskich, myte bez użycia żadnych środków ochronnych. Tymczasem to właśnie przez kontakt z płynami ustrojowymi chorego lub zmarłego można zarazić się wirusem.

Zdaniem ekspertów epidemię tę o wiele łatwiej byłoby opanować w naszym kręgu kulturowym, gdzie sposoby postępowania ze zwłokami osób zmarłych na choroby zakaźne ściśle regulują przepisy.

Co mówią przepisy?

To, jak należy postępować ze zwłokami osób zmarłych na choroby zakaźne, określa ustawa o cmentarzach i chowaniu zmarłych wraz z wydanymi do niej rozporządzeniami, a także ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

Najczęściej zwłoki osób zmarłych nie mogą być chowane przed upływem 24 godzin od zgonu. Wyjątkiem są zwłoki osób zmarłych na choroby zakaźne.

Wykaz tych chorób określony jest w rozporządzeniu ministra zdrowia. Są to: cholera, dur wysypkowy i inne riketsjozy, dżuma, gorączka powrotna, nagminne porażenie dziecięce, nosacizna, trąd, wąglik, wścieklizna, żółta gorączka i inne wirusowe gorączki krwotoczne.

W przypadku stwierdzenia zgonu z powodu którejś z tych chorób, zwłoki muszą być natychmiast usunięte z mieszkania i w ciągu 24 godzin od chwili zgonu pochowane na najbliższym cmentarzu. W normalnych przypadkach zwłoki powinny być usunięte z mieszkania najpóźniej po upływie 72 godzin od zgonu i pochowane.

Jak postępować z ciałem, mieszkaniem i rzeczami zmarłego

Niezwłocznie po stwierdzeniu zgonu ciało osoby zmarłej zawija się w płótno nasycone płynem dezynfekcyjnym, składa w trumnie, którą szczelnie się zamyka i obmywa z zewnątrz płynem dezynfekcyjnym. Na dnie trumny umieszcza się warstwę substancji płynochłonnej o grubości 5 cm.

Niedozwolone jest dotykanie zwłok.

Na trumnę zakłada się worek foliowy z nieprzepuszczalnego tworzywa sztucznego, odpornego na uszkodzenia mechaniczne. Po dostarczeniu trumny na cmentarz worek zdejmuje się i spala.

Zwłoki zawozi się bezpośrednio z miejsca zgonu na cmentarz.

Zarówno pomieszczenie, w którym osoba zmarła przebywała, jak i wszystkie przedmioty, z którymi miała kontakt, powinny został odkażone. Dotyczy to też środka transportu, którym były przewożone zwłoki.

W pomieszczeniu, w którym leżały zwłoki, nie mogą zbierać się ludzie.

Obowiązki lekarza

Lekarz, który podejrzewa lub stwierdza zgon z powodu zakażenia lub choroby zakaźnej, jest zobowiązany do niezwłocznego zgłoszenia tego faktu odpowiednim służbom; powinno to nastąpić w ciągu 24 godzin. Powiadomić należy odpowiedniego inspektora sanitarnego lub inny podmiot właściwy ze względu na rodzaj choroby zakaźnej.

W przypadku zgonu na chorobę zakaźną, nieobjętą wykazem, lecz powodująca obowiązek przymusowej hospitalizacji, zasady postępowania są podobne.